Dit is een site voor studenten van de Open Universiteit. Voordat je een vraag kunt stellen moet je even een account aanmaken (dit systeem is niet gekoppeld aan je OU studentnummer en wachtwoord).

Welkom bij het vraag- en antwoord systeem van de onderzoeks-practica van de studie psychologie bij de Open Universiteit.

Houd er, als je een vraag stelt, rekening mee dat je de richtlijnen volgt!

Hoe komt field op pagina 452 bij de 3e formule. Nl bij de (-2b)+(b2×0)

0 leuk 0 niet-leuks
gevraagd 23 september 2017 in Experimenteel Onderzoek (PB0402 en S05281) door Annet Kwak (140 punten)
Zou je iets meer bij je vraag kunnen zetten? Dus bijvoorbeeld de context van de formule (waar is die voor), wat waren de eerdere formules waaruit deze is afgeleid, en geef aan wat je wel begrijpt en wat nog niet

Het gaat hier over het onderwerp contrasten gebruiken in dummy variabelen.

Hij zegt dan

Libidoi=b0+bcontrasti1+ b2contrast2i

Vervolgens komt dan de formule ((Xhigh+Xlow+XPlaceb):3)+(-2b1)+

(b2x0)=

Boven de X moet een streep, maar ik weet niet hoe ik die er op krijg.

Het eerste gedeelte is de grand mean, maar ik snap dan niet, waar hij die laatste 2 formules van afleidt?

mvg annet

1 Antwoord

0 leuk 0 niet-leuks

De formules maken wat sprongen, wat het inderdaad lastig maakt om te volgen wat er gebeurd.

Er zijn een aantal losse elementen:

1) een intercept is het gemiddelde van Y, als alle overige predictoren op nul staan. In de basis is het dan logisch dat het gemiddelde van drie groepen (als iedere groep evenveel N heeft) hetzelfde is als het gemiddelde van de drie gemiddelden. Dat is het stuk met (Xhigh + Xlow + Xplacebo) / 3 ; het gemiddelde van alle gemiddelden is het totale gemiddelde op Y.

2) contrasten zijn eigenlijk t-toetsen in vermomming, en er zal dus op een weegschaal steeds een blok tegenover een ander blok worden geplaatst. In de formule komt dit tot uiting door clusters van plussen en minnen, en een relatief gewicht. Omdat hier B2 wordt genegeerd (de groep wordt niet vergeleken met de rest) is een wiskundige manier om dat te reflecteren het vermenigvuldigen met nul. Vandaar in de formule b2*0. Dat het wordt uitgezet is een keuze die gemaakt is bij het opstellen van de contrasten een pagina eerder. B2 wordt dus met de *0 'uitgezet'.

3) Omdat in de planned contrasts enkel naar Placebo gekeken moest worden is alleen bij die groep een gewicht gegeven (van -2, maar dit had ieder willekeurig getal met een min ervoor kunnen zijn). De min is hier gekozen omdat de aanname is dat placebo een lager gemiddelde heeft dan het algemene gemiddelde (grand mean). Dus, de -2*b1 zorgt er dan voor dat van het algemene gemiddelde een score van -2*b1 wordt afgetrokken om het libido van de placebo groep te berekenen.

Dus er zijn drie elementen: 

a) het startpunt, de grand mean, waarvanuit alle gemiddelden van de groepen berekend kunnen worden: ((Xhigh+Xlow+XPlaceb):3)

b) het aanzetten van enkel contrast 1, dat we moeten kunnen afleiden van de grand mean (-2b1)

c) het uitzetten van contrast 2, zodat placebo wordt geisoleerd (b2x0)

In een linear model wordt alles bij elkaar opgeteld, dus dat maakt

((Xhigh+Xlow+XPlaceb):3)+(-2b1)+(b2x0)

beantwoord 26 september 2017 door Ron Pat-El (44,330 punten)
...